Ώριμη πράσινη παπάγια. Συμπυκνωμένη παπάγια από λυοφιλοποιημένο φρούτο, με υψηλή περιεκτικότητα σε φυσική ενεργή παπαίνη και αντιοξειδωτικά δραστικά συστατικά. Φυσικό ανοσοδιεγερτικό και αντιγηραντικό των κυττάρων.
Aπό 4 έως 6 κάψουλες ημερησίως.
Η Papaya είναι ένα ισχυρό φυσικό αντιοξειδωτικό. Η επιστημονική έρευνα των τελευταίων ετών, απέδειξε ότι η έναρξη μερικών σοβαρών ασθενειών όπως εκφυλιστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις ανάγεται επίσης σε μια οξειδωτική βλάβη κυτταρικού επιπέδου (λιπιδική υπεροξείδωση), προσδιορισμένη από σταδιακή συσσώρευση ελευθέρων ριζών. Οι ελεύθερες ρίζες είναι ισχυρώς αντιστεκόμενα συμπλέγματα που μπορούν να συσσωρεύονται στον οργανισμό εξαιτίας ενός λανθασμένου τρόπου ζωής, αιτιολογώντας οξειδωτικές βλάβες σε διάφορα μακρομοριακά κύτταρα, όπως πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, λιπίδια ή νουκλεινικά οξέα. Αυτές είναι παράγωγα του οξυγόνου (Reactive oxygen Species-Ros), όπως η ρίζα του υπεροξειδίου Ο2-, και η ρίζα του υδροξειδίου (ΟΗ-) ή παράγωγα του αζώτου (Reactive Nitrogen Species-Rns), όπως η ρίζα του Νιτρικού οξέος (ΝΟ-). Επίσης μόρια όπως το υπεροξείδιο του υδρογόνου Η2Ο2 και το νιτρώδες οξύ (ΗΝΟ2) είναι συνθέσεις εμπλεκόμενες στην κυτταρική οξειδωτική βλάβη.
Ο ανθρώπινος οργανισμός έχει διάφορους φυσικούς μηχανισμούς άμυνας ενάντια στις ελεύθερες ρίζες. Το αντιοξειδωτικό σύστημα άμυνας σε μερικές περιπτώσεις δεν είναι αρκετά κατάλληλο για να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά υψηλή ποσότητα RSO και RΝΟ που εξαιτίας ενός λανθασμένου τρόπου ζωής ή διατροφής μπορεί να συσσωρευθεί στον οργανισμό.
Γι’ αυτούς τους λόγους είναι θεμελιώδες να ενισχυθεί η βασική δίαιτα με πολλές πλούσιες αντιοξειδωτικές ουσίες. Κατά την διάρκεια των μελετών μας, η λυοφιλοποιημένη «ώριμη πράσινη παπάγια» απέδειξε εξαιρετικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες και χρησιμοποιήθηκε επομένως για την παρασκευή του Green Pap.
Η φυτοσύνθεση, χάρις, στη παρουσία πάνω απ’ όλα, βιταμινών Α,C,Ε, φλαβονοειδών και σύνθετων πολυφενολών, προσδίδει στο φρούτο της παπάγιας αξιοσημείωτες ιδιότητες ενάντια στην οξειδωτική βλάβη.
Ενδιαφέρουσα από αυτή την άποψη είναι επίσης η δράση της παπαϊνης, ενός ενζύμου με πρωτεολυτική δράση στα αμινοξέα. Το ένζυμο βρίσκεται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση στη φλούδα του φρούτου όταν αυτό δεν έχει συμπληρώσει ακόμα την ωρίμανσή του.
Για την αξιοποίηση των περιεχόμενων συστατικών στη μέγιστη συγκέντρωση, χρησιμοποιείται ή μη ώριμη παπάγια «Nature Green Papaya». Η λυοφιλοποίηση του φρέσκου φρούτου, μόλις συλλεγμένου, επιτρέπει να διατηρηθεί άθικτη η δράση.
Στη συνέχεια το φρούτο αποξηραίνεται εν ψυχρώ μέσω μιας διαδικασίας που εμπεριέχει υψηλή τεχνολογία, με σκοπό να αφυδρογονωθεί σε χαμηλότατες θερμοκρασίες.
Οι σχετικές μελέτες δίνουν έμφαση στην αξιοσημείωτη αντιοξειδωτική δύναμη της λυοφυλοποιημένης «Nature Green Papaya» (ώριμης πράσινης παπάγιας).
Στο «δένδρο της ζωής» όπως το ονομάζουν οι indiοs, υπάρχουν και άλλες αναγνωρίσιμες (γνωστές) πεπτικές ιδιότητες και σημαντική δράση έναντι των εντερικών παρασίτων. Η παπάγια έχει εξάλλου την ιδιότητα να παρεμβαίνει με το κυτταρικό μεταβολισμό στα εντεροπαθογόνα, εξηγώντας μια βακτηριοστατική δράση στα γένη του Bacillus subtilis, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Salmonella tiphy, Staphylococcus aureus, Proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa και Klebsiella pneumoniae.
Xάρη στις ενζυμικές ιδιότητες της, εναντιώνεται επίσης στην ανάπτυξη των μυκήτων (όπως η Candida albicans) και της μαγιάς, διαμέσου της καθαίρεσης των εξωτερικών στρωμάτων του κυτταρικού τοιχώματος του μικροοργανισμού. Επίσης μεταβολίζει και τις ζωικές πρωτεΐνες.
Η φωτοσύνθεση, εμφανιζόμενη με πολυάριθμα συστατικά, μεταξύ αυτών η βιταμίνη C, η beta-cαrotene, η νιασίνη, η θειαμίνη, η ριβοφλαβίνη, το λυκοπένιο, το νάτριο, το κάλιο, το σίδηρο, το ασβέστιο, το φώσφορο, τα φλαβονοειδή, και τα ένζυμα, όπως η παπαϊνη, επαναφέρουν όλες τις αναφερόμενες αντιοξειδωτικές ιδιότητες που προκύπτουν ανώτερες από την Cruciferae, όπως η Brasssica oleracea (μπρόκολο).
Πλήθος επιστημονικών εργασιών απέδειξε πως πολλά φυτά που είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, έχουν την ικανότητα να χυλοποιούν μέταλλα και να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες. Αποδείχθηκε ότι αυτές οι ιδιότητες είναι συνδεδεμένες με την παρουσία χημικών συνθέσεων, όπως φλαβονοειδή, τερπενοειδή, λιγνίνες, σουλφίδια, πολυφενόλες, καροτενοειδή, κουμαρίνες, σαπονίνες, στερόλες, κουρκουμίνες και φθαλικά άλατα. Στα εργαστήρια της OTI έχουν γίνει test στη λυοφιλοποιημένη « ώριμη πράσινη παπάγια» (Greenpap), στην ενζυμική παπάγια, αντικείμενο επίκαιρου ενδιαφέροντος στην ιατρική, στη Brassica oleracea (μπρόκολο) της οποίας η ισχυρή αντιοξειδωτική δράση έχει αποδειχθεί επαρκώς, παίρνοντας σαν αναφορά την βιταμίνη E, που είναι κατεξοχήν αντιοξειδωτική.
Έχουν γίνει κανονικά test, που χρησιμοποιήθηκαν σε επιστημονικό χώρο, για να αποδειχθεί η αντιοξειδωτική ισχύς αυτών των διατροφικών προϊόντων.
Αυτά τα test είναι: To «Τest for Total Reducing Power», το «Test for DPPH Radical Scaveng Activity» και το «Test for Ferrous lon Chelating Ability» σε υδάτινα και μεθανολικά εκχυλίσματα των προϊόντων που εξετάζονται.
Αυτό είναι ένα απλό test που μετράει την συνολική αντιοξειδωτική ιδιότητα ενός προϊόντος. Ο προτεινόμενος μηχανισμός συνίσταται στο ότι οι ελεγμένες ουσίες περιέχουν μόρια ικανά να δίνουν ηλεκτρόνια στις ελεύθερες ρίζες μετατρέποντας αυτές σε σταθερά προϊόντα, μπλοκάροντας έτσι την αλυσιδωτή αντίδραση των ίδιων των ελευθέρων ριζών. Τα μεθανολικά εκχυλίσματα, όπως και τα υδάτινα, της λυοφιλοποιημένης «ώριμης πράσινης παπάγιας» παρουσιάζουν μια αναγόμενη ισχύ, ανώτερη από αυτή των εκχυλισμάτων της Brassica oleracea.
Το DPPH (1,1 – diphenyl-2-picrylydrazyl) είναι ένα χημικό μείγμα με ένα αποσυζευγμένο ηλεκτρόνιο που χρησιμοποιείται για να ελέγχει την ικανότητα εξουδετέρωσης των ελευθέρων ριζών, εκ μέρους των φλαβονοειδών. Με αυτό το test αποδείχθηκε η σχέση ανάμεσα στα δομικά χαρακτηριστικά 29 φλαβονοειδών και την αντιριζική τους δραστηριότητα. Η ικανότητα εξουδετέρωσης των ελευθέρων ριζών, εξαρτάται από την μοριακή δομή αυτών των ειδικών φλαβονοειδών, που κατέχουν ομάδες ενεργών υδροξυλίων (ΟΗ), ικανές να παραχωρήσουν υδρογόνο (Η.) στο αποσυζευγμένο ηλεκτρόνιο της ελεύθερης ρίζας πιο γρήγορα από άλλες ουσίες, δημιουργώντας ακολούθως ένα σύμπλεγμα ανενεργό ανάμεσα σε δύο μόρια του ριζικού φλαβονοειδούς. Η ελεγμένη δραστηριότητα παραβάλλεται ανάμεσα στην λυοφιλοποιημένη «Ώριμη Πράσινη Παπάγια» και στη Brassica oleracea (μπρόκολο).
O σίδηρος είναι γνωστός σαν σημαντικός παράγοντας που προκαλεί την υπεροξείδωση των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων. Ο σίδηρος μπορεί να δράσει με δυο μηχανισμούς: Μπορεί να αντιδράσει με το οξυγόνο μιας υδροξυλικής ομάδας (ΟΗ) προσδιορίζοντας τον σχηματισμό των υδροξυλικών ριζών ΟΗ, που ξεκινούν τη λιπιδική υπεροξείδωση. Επίσης, μπορεί το ιόν του σιδήρου (Fe 2+) να συνδεθεί με το οξυγόνο Ο2, δημιουργώντας ένα ενδιάμεσο που μπορεί να παράγει στη συνέχεια το ριζικό υπεροξείδιο (Ο2). Το λυοφιλοποιημένο της «ώριμης πράσινης παπάγιας» εμποδίζει αυτούς τους μηχανισμούς, χάρη στις ειδικές χημικοδομικές ιδιότητες των συστατικών του. Πάνω απ’ όλα τα μεθανολικά εκχυλίσματα της λυοφιλοποιημένης «ώριμης πράσινης παπάγιας» παρουσιάζουν μια σημαντική ικανότητα να χυλοποιούν το ιόν του σιδήρου, εμποδίζοντας την οξειδωτική δράση. Αυτή η χυλοποιητική δράση είναι συγκρίσιμη με αυτή των μεθανολικών οξέων της Brassica oleracea.
Το προϊόν Green Pap με βάση το λυοφιλοποιημένο της «ώριμης πράσινης παπάγιας», σύμφωνα με τις ελεγμένες ιδιότητες, εμφανίζει ανώτερα αποτελέσματα, συγκριτικά, με αυτά του μπρόκολου και της βιταμίνης Ε. Η αντιοξειδωτική δράση του προϊόντος Green Pap είναι εξαιρετική: Έχει δώσει απαντήσεις σε μέγιστα επίπεδα σε σχέση με τα άλλα ελεγμένα προϊόντα και στα τρία test που έγιναν. Η βιταμίνη Ε απάντησε καλά στο «Test for DPPH Radical Scaveng Activity», αλλά δεν έχει χυλοποιητικές ιδιότητες στο ιόν του σιδήρου. Η ενζυμική παπάγια παρουσιάζει μια πολύ χαμηλή ικανότητα στο να χυλοποιεί το ιόν του σιδήρου.
Κατά την αποδεδειγμένη ολοκλήρωση στο test in vitro, η λυοφιλοποιημένη «ώριμη πράσινη παπάγια» μπορεί να εκτιμηθεί σαν ένα εξαιρετικό αντιοξειδωτικό.
Green Pap: Συσκευασία των 130 καψουλών
